Baptiste en Sending

“Gaan dan heen, maak dissipels van al die nasies, en doop hulle in die Naam van die Vader en die Seun en die Heilige Gees; en leer hulle om alles te onderhou wat Ek julle beveel het.”
Matteus 28:19–20

Baptiste regoor die wêreld is aan sending en evangelisasie verbind. Die twee begrippe hou verband met mekaar, maar is tog onderskeibaar. Evangelisasie behels dat die evangelie van Jesus Christus in woord en daad met mense gedeel word. Hoewel dit waar is dat elke Christen “op sending” is, behels sending dat mense gestuur word om die evangelie te deel met mense met wie hulle normaalweg geen kontak sou hê nie. Om deur Jesus op sending gestuur te word, vorm deel van wat dit beteken om Hom te volg (Johannes 20:21).

Die Agtergrond van Baptiste-sending

Vandag is Baptiste ’n sendingvolk. Dit was egter nie altyd die geval nie, veral wat sending na mense in verafgeleë plekke en ander kulture betref. Op ’n tyd het Baptiste hoofsaaklik daarop gekonsentreer om mense naby hulle te evangeliseer wat ten opsigte van taal, kultuur en geografie baie soos hulle was.

Teen die einde van die 1700’s het wêreldsending egter ’n lewensbelangrike deel van die Baptistelewe geword. ’n Leier in hierdie verandering was William Carey, ’n deeltydse pastor in Engeland. Carey was ’n briljante student van die Bybel, asook van die tale en kulture van die wêreld. Sy studie van die Bybel het hom laat glo dat God wou hê dat mense oral die evangelie hoor. Ander Baptiste het saamgewerk om in die herfs van 1792 die Baptist Missionary Society te stig. Die genootskap het Carey as sendeling na Indië gestuur.

Die gees van sending het na Amerika versprei. Ann Hasseltine Judson en haar man, Adoniram, is saam met Luther Rice in 1812 as Kongregasionalistiese sendelinge na Indië aangestel. Tydens die seereis na Indië en kort daarna het ’n sorgvuldige studie van die Bybel hulle daartoe gelei om Baptiste te word. Rice het na die Verenigde State teruggekeer om ondersteuning vir die Judsons by Baptiste te werf. Hoofsaaklik as gevolg van sy pogings het Baptiste hulle eerste nasionale organisasie gevorm; dit was aan sending toegewy.

Baptiste het met hulle plaaslike en binnelandse sendingpogings voortgegaan, maar ook ’n wêreldwye sendingvolk geword. Vandag stuur en ondersteun talle Baptiste-sendingorganisasies in baie lande duisende sendelinge in alle dele van die wêreld.

Grondslae vir Sending

Die meeste Baptiste dring daarop aan dat die Bybel se leer sending verpligtend en nie opsioneel maak nie, en dat vrywillige samewerking tussen individue en kerke vir sending met die praktyk van Nuwe-Testamentiese kerke ooreenstem. Hulle stig organisasies om sending op wêreldskaal uit te voer.

Geloof in die heerskappy van Christus is grondliggend vir Baptiste. Christus as Here het beveel dat die evangelie na alle mense oral geneem moet word (Matteus 28:18–20; Handelinge 1:8). Verder het Jesus ’n voorbeeld van sendingywer gestel en roep Hy ons om Hom te volg (Matteus 4:19; 16:24; Lukas 9:59; 1 Petrus 2:21).

Baptiste glo dat die Bybel gesaghebbend vir leer en kerkregering is. Die Bybel is ’n sendingboek en nie bloot ’n boek oor sending nie. Van die begin in Genesis (12:1–3) tot die einde in Openbaring (5:9; 7:9) maak die Bybel God se begeerte bekend dat al die mense van die wêreld Hom en sy verlossing moet ken. Om hierdie goeie nuus te deel, vereis dat Christene gestuur word om die boodskap van verlossing te versprei (Romeine 10:8–15). Hulle gaan in die krag van die Heilige Gees (Handelinge 1:8), met die wete dat elkeen wat in Jesus glo, gered kan word (Johannes 3:16; Romeine 10:13).

Die Bybel vermeld dat die vroeë volgelinge van Christus sending bevestig het. Hulle het verklaar dat die evangelie vir almal, oral, bedoel is. Hulle het hulle woorde deur dade bevestig. Die eerste kerke het sendelinge uitgestuur wat grense van geografie, taal en kultuur oorkom het om die evangelie te versprei (Handelinge 13 en verder). Ons behoort hulle voorbeeld te volg.

Soorte Sendingaktiwiteit

Sendingaktiwiteit sluit persoonlike getuienis en kerkplanting in, asook verskillende vorme van bediening, soos mediese, opvoedkundige en landboubediening. Al hierdie bedienings behels die verkondiging van die evangelie.

Sending is vroeër hoofsaaklik volgens bepaalde plekke beskou, en sendelinge is gestuur om plaaslik, binne verenigings, streeksgewys, nasionaal en internasionaal te werk. Hoewel dit steeds dikwels die geval is, word geografie nie meer as die enigste ordeningsbeginsel beskou nie. Oral waar mense sonder die evangelie woon, bestaan daar ’n sendingveld.

Op ’n tyd is van Christene wat vir sending gestuur is, verwag om sendingdiens as ’n lewenslange beroep te aanvaar. Beroeps- en voltydse sendelinge vorm steeds ’n lewensbelangrike deel van sending. Baie ander persone is egter nou ook by sending betrokke, soos korttermyn-sendelinge en vrywilligers.

In die verlede was kerke hoofsaaklik by sending betrokke deur geld vir sending te stuur en Christene aan te moedig om as sendelinge te dien. Vandag gaan kerke voort om hierdie dinge te doen, maar baie is ook direk by sendingaktiwiteite betrokke. Hulle stuur gereeld groepe om verskillende soorte sendingdiens te verrig. Denominasionele organisasies is beskikbaar om hierdie pogings te help koördineer.

Benewens kerke verrig Baptisteskole, kindersorginstellings en mediese sentrums sendingdiens. Baptiste-organisasies wat uit vrywilligers bestaan, kan ook doeltreffend in sending funksioneer.

Baptiste regoor die wêreld raak toenemend by sending betrokke. Baie gebiede was eens slegs ontvangers van sending, maar is vandag ook daadwerklik by die uitstuur van sendelinge betrokke.

Ondersteuning vir Sending

Baptiste ondersteun sending op verskillende maniere. Kerke stuur ’n gedeelte van lidmate se tiendes en offergawes aan sendingorganisasies, finansier hulle eie sendingaktiwiteite en moedig Christene aan om te oorweeg of God hulle tot sendingdiens roep.

Verskillende Baptiste-denominasionele instellings help om sending te ondersteun. Sendingrade en -genootskappe bied opleiding en ondersteuning aan sowel beroepsendelinge as vrywilligers. Konvensies en unies moedig finansiële en gebedsondersteuning vir sending aan. Vroueorganisasies is doeltreffend in sendingopvoeding, gebed, fondsinsameling en sendingaktiwiteit. Kolleges, universiteite en seminaries lei sendelinge op, borg sendingkonferensies en bied kursusse oor sending aan.

Individuele Baptiste speel ’n belangrike rol in die ondersteuning van sending. Hulle bid vir sendelinge en moedig hulle aan, gee om sendelinge en sendingaktiwiteite te ondersteun, en stel hulle seuns en dogters beskikbaar om sendingwerk te verrig.

Finansiële ondersteuning vir sending deur Baptiste is altyd vrywillig. Sterk beroepe word egter op mense gedoen om opofferend vir sendingondersteuning te gee. Die Baptiste-denominasie het verskillende maniere ontwikkel, soos die Cooperative Program, om vrywillige gawes vir sending te kanaliseer.

Uitdagings vir Sending

Uitdagings vir sending bestaan vandag, net soos in die verlede. Sommige uitdagings kom vanuit die Baptistefamilie self. Uiterste beskouings oor uitverkiesing en plaaslike kerkoutonomie verminder ondersteuning vir sending. Individue en kerke met ’n na-binne gerigte fokus eerder as ’n wêreldwye visie kan versuim om die Bybel se sendingopdrag uit te voer. Konflik binne die denominasie dreig om aandag van sending af te lei en ondersteuning daarvoor te ondermyn.

Aan die ander kant skep ’n verwarrende sameloop van tendense ernstige uitdagings van buite. Toenemende nasionalisme, saam met ’n herlewing van wêreldgodsdienste, belemmer sendingpogings op baie plekke. Verskillende wêreldbeskouings wat evangelisasie verhinder, soos materialisme, relativisme en universalisme, beïnvloed ook sending. Om sending op verouderde maniere te doen, verminder doeltreffendheid.

Miskien is die grootste uitdaging om voldoende geld en personeel te bekom om in die geweldige sendingbehoefte van die wêreld te voorsien. Jesus het gesê: “Die oes is wel groot, maar die arbeiders min.” Dit is vandag steeds waar. Laat ons daarom, soos Jesus beveel het, bid dat die Here van die oes “arbeiders in sy oes uitstuur” (Matteus 9:37–38).

Gevolgtrekking

Baptiste het ’n groot hoofstuk in die verhaal van sending geskryf en skryf steeds daaraan voort. Baie moet egter nog gedoen word. Namate Baptiste op die sendingvelde van die wêreld werk, daarvoor gee en daarvoor bid, kan God hulle gebruik om ’n geweldige verskil in die lewens van miljoene mense te maak.

“Die ergste kettery waaraan ’n kerk hom kan skuldig maak, is om sy sendingverpligting te ignoreer of te verwerp.”
H. E. Dana
A Manual of Ecclesiology, bl. 233