Jesus is Here
“…en elke tong sou bely dat Jesus Christus die Here is,
tot heerlikheid van God die Vader.”
Filippense 2:11
Die woord “heer” het verskillende betekenisse en verskeie omskrywings. As Christene bely ons egter dat Jesus Christus die Here is, omdat ons Hom ons volkome trou, liefdevolle diens en getroue gehoorsaamheid verskuldig is op grond van wie Hy is en wat Hy gedoen het.
Alle Christelike groepe hou vas aan die waarheid dat Jesus die Here is, maar Baptiste lê ’n besondere klem op hierdie waarheid. Baptiste glo dat Jesus die uitsluitlike Here van die lewe is. Hulle aanvaar geen persoon of instelling as heer oor individuele Christene of oor kerke nie. Vanweë hierdie geloof het Baptiste, soos die vroeë Christene, vervolging deur sowel regerings- as godsdienstige owerhede verduur.
Die belangrikheid van die Baptisteverbintenis tot die heerskappy van Christus
Waarom het Baptiste so sterk vasgehou aan die uitsluitlike heerskappy van Christus? Ons het ons standpunt op verskeie basiese oortuigings gegrond, waaronder die volgende:
(1) Die Bybel leer die heerskappy van Christus, en Baptiste beskou die Bybel as hulle enigste geskrewe gesag vir geloof en praktyk.
(2) Die Bybelse leer oor die bevoegdheid van die siel vereis dat elke individuele Christen voor geen uiteindelike gesag anders as God—Vader, Seun en Heilige Gees—buig nie.
(3) Die Bybelse beklemtoning van die bevoegdheid van die siel vloei voort uit die heerskappy van Christus.
(4) Die Nuwe-Testamentiese model vir ’n kerk is op die heerskappy van Christus gegrond; Hy alleen is die Hoof van die kerk.
Die Bybel leer die heerskappy van Christus
Die Bybel gee verskeie redes waarom Jesus die Here van almal is. Hy is Goddelik, een van die drie Persone van die Drie-eenheid. Jesus het verklaar: “Ek en die Vader is een” (Johannes 10:30). Aangaande Jesus verklaar die Bybel dat in Hom “die hele volheid van die Godheid liggaamlik woon” (Kolossense 2:9).
Jesus het aan die kruis vir die sondes van die wêreld gesterf en is daarom waardig om as Here alle lof en eer te ontvang: “Die Lam wat geslag is, is waardig om die krag en rykdom en wysheid en sterkte en eer en heerlikheid en lof te ontvang” (Openbaring 5:12).
Jesus het uit die dood opgestaan en daardeur sy mag oor die dood self getoon. Wanneer ons die opgestane Christus ontmoet, roep ons saam met die dissipel Tomas uit: “My Here en my God!” (Johannes 20:28).
Jesus het na die hemel opgevaar, sit aan die regterhand van die Vader en tree vir ons in, en Hy kom weer om ’n nuwe hemel en ’n nuwe aarde te bring. Voor so Iemand staan ons met ontsag en verklaar: “Kom, Here Jesus” (Openbaring 22:20).
Die omvang van die heerskappy van Christus
Die Bybel stel die omvang van Christus se heerskappy op verskeie maniere uiteen. Die Bybel verklaar dat Jesus die Here van die hele skepping is: “Sodat in die Naam van Jesus elke knie sou buig—van die wat in die hemel en die wat op die aarde en die wat onder die aarde is—en elke tong sou bely dat Jesus Christus die Here is, tot heerlikheid van God die Vader” (Filippense 2:10-11).
Die Bybel leer dat Jesus die Here van elke mens is. Baie mense ontken of erken nie hierdie heerskappy nie, maar vir Christene staan die heerskappy van Christus sentraal. Trouens, die Christelike lewe begin met die erkenning dat Jesus die Here is: “As jy met jou mond bely: ‘Jesus is die Here,’ en met jou hart glo dat God Hom uit die dood opgewek het, sal jy gered word” (Romeine 10:9).
Die Bybel beklemtoon dat Jesus die Here van kerke is. Jesus het verklaar: “Ek sal my gemeente bou, en die poorte van die doderyk sal dit nie oorweldig nie” (Matteus 16:18). Paulus het aangaande Jesus geskryf: “En Hy het alles onder sy voete onderwerp en Hom as Hoof bo alle dinge aan die gemeente gegee, wat sy liggaam is…” (Efesiërs 1:22-23).
Die heerskappy van Christus en die bevoegdheid van die siel
Die Bybel leer dat Christus se heerskappy direk is. Geen persoon of instelling behoort te probeer om Jesus se gesag oor ’n Christen wederregtelik oor te neem nie. Mense kan natuurlik insig en begrip van ander ontvang, maar slegs Jesus het uiteindelike gesag oor ’n Christen.
Die roeping om ’n dissipel van Jesus te wees, veronderstel die vermoë om die wil van Jesus Christus as Here te ken en te volg. Die Bybelse leer oor die bevoegdheid van die siel dui daarop dat mense die Godgegewe vermoë het om God se wil te ken en te doen. Mense is nie marionette nie. Hulle Skepper het aan hulle die vryheid en verantwoordelikheid van keuse gegee.
Baptiste het pogings deur individue, regeringsamptenare en godsdienstige organisasies weerstaan om voor te skryf wat die wil van Jesus vir sy volgelinge is. Baptiste dring daarop aan dat elke persoon die bevoegdheid en verantwoordelikheid het om die wil van Jesus as Here te vind en te volg. Soos die vroeë dissipels verklaar het: “Ons moet aan God meer gehoorsaam wees as aan mense!” (Handelinge 5:29).
“Christus alleen is die Koning en die Wetgewer van die kerk en die gewete.”
John Smyth (geb. omstreeks 1570 – oorl. 1612)
’n Engelsman en stigterspredikant van die eerste Engelse Baptistekerk in Amsterdam in 1609. Die aanhaling kom uit ’n geloofsverklaring waarin hy ’n groot aandeel in die opstelling gehad het.
Die heerskappy van Christus vereis godsdiensvryheid
Die heerskappy van Christus beteken dat persone en kerke vry behoort te wees van dwang deur regerings of godsdienstige organisasies in geestelike en godsdienstige sake. Baptiste het sulke dwingende pogings nog altyd veroordeel en verklaar dat slegs Jesus die Here is. Vir hierdie weerstand het Baptiste dikwels ’n hoë prys betaal.
Koning Jakobus I van Engeland het byvoorbeeld in die vroeë 1600’s daarop aanspraak gemaak dat hy sowel die hoof van die Kerk van Engeland as van die regering van Engeland is. Hy het geëis dat alle kerke hulle aan sy wil onderwerp. Thomas Helwys, ’n Baptistepredikant, het ’n boek met die titel A Short Declaration of the Mystery of Iniquity geskryf waarin hy daarop aangedring het dat die koning geen reg het om aan persone en kerke voor te skryf wat hulle moet glo nie.
Helwys het ’n afskrif van die boek aan koning Jakobus gestuur met ’n persoonlike inskripsie waarin hy verklaar het: “Die koning is ’n sterflike mens en nie God nie en het daarom geen mag oor die onsterflike siele van sy onderdane om vir hulle wette en verordeninge te maak en geestelike here oor hulle aan te stel nie.” Vanweë hierdie verklaring van Bybelse waarheid het die koning die predikant gevange laat neem, en hy het in die gevangenis gesterf omdat hy geweier het om enigiemand anders as Jesus as Here van die kerke te erken.
Die heerskappy van Christus en ’n Nuwe-Testamentiese kerk is onafskeidbaar
Wat beteken dit vir individuele Christene en vir die kerke waarvan hulle deel is om onder die heerskappy van Christus te staan? Eerstens beteken dit dat hulle Christus as Here behoort te erken. Die kerk behoort aan Christus, nie aan hulle nie. Hy is die Hoof van die kerk; hulle is nie. Hulle behoort nie oor die kerk te regeer nie; Christus regeer.
Verder behoort elke lid van die kerk te erken dat hy of sy die geleentheid en verantwoordelikheid het om onder die heerskappy van Christus besluite oor die kerk te neem. Dit is die Nuwe-Testamentiese model van ’n kerk. Mense neem besluite oor die kerk waarvan hulle deel is, soos wie die diakens en die predikant sal wees, hoe die tiendes en offergawes bestee sal word en watter soort gebou hulle sal gebruik. Tog behoort elkeen van hierdie besluite geneem te word in die lig van die feit dat Jesus die Here van die kerk is.
Ook is al die lede van die liggaam van Christus verantwoordelik vir die besluite van die kerk. Daar is geen hiërargie in ’n Nuwe-Testamentiese kerk nie. Geen predikant, diakensliggaam of enige ander individu of groep behoort oor die kerk baas te speel nie (1 Petrus 5:3). Slegs Jesus is die Here—van elke persoon en van die kerk as geheel. Deur gebed en eerbiedige gesprek as deel van ’n liefdevolle gemeenskap behoort die lede van die kerk die gesindheid van Christus te soek.
Samevatting
Die heerskappy van Christus is ’n basiese Christelike leerstelling. Vir Baptiste het dit ’n besondere betekenis en hou dit verband met ander belangrike Baptiste-oortuigings, soos dié oor die gesag van die Bybel, die bevoegdheid van die siel, godsdiensvryheid en die aard van ’n kerk wat volgens die voorbeeld van die Nuwe-Testamentiese kerke ingerig behoort te wees.