Baptiste: Die Priesterskap van die Gelowige of van Gelowiges?
“Maar julle is ’n uitverkore geslag, ’n koninklike priesterdom, ’n heilige nasie, ’n volk as eiendom verkry, om die deugde te verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig.”
1 Petrus 2:9
“Elke gelowige is ’n priester, sowel voor God vir hom- of haarself as deur medegelowiges en mense in die wêreld vir wie Christus gesterf het, te versorg.”
Uit We Baptists, James Leo Garrett Jr. (hoofredakteur)
Om te sê dat ’n Baptis ’n priester is, klink vir sommige mense vreemd. Maar ons is. Elkeen van ons. Baptiste dring inderdaad daarop aan dat almal wat in Jesus as Here en Verlosser glo, priesters is — gelowige-priesters. Die begrip van die priesterskap van gelowiges is grondliggend vir Baptiste. Soos met sommige ander geloofsoortuigings wat vir Baptiste belangrik is, verskil ons in ons vertolking van wat hierdie begrip beteken, maar ons almal koester die Bybelse waarheid van die priesterskap van gelowiges.
Wat Beteken Dit om ’n Priester te Wees?
Om ’n priester te wees, behels sowel ’n geleentheid as ’n verantwoordelikheid. In die Ou Testament het ’n priester ’n besondere plek in die aanbidding van God beklee. Priesters was verantwoordelik vir sekere aspekte van aanbidding, soos die offer van diere. Hulle het as middelaars tussen die volk en God gedien.
Die hoëpriester, die hoofpriester, was egter die enigste een wat toegelaat is om die Allerheiligste in die Joodse tempel binne te gaan. Hierdie besonder heilige plek is deur ’n groot gordyn of voorhangsel van die res van die tempel en van die ander priesters en aanbidders afgeskei.
Met die lewe, dood en opstanding van Jesus het dit alles verander. Die offer van diere was nie langer gepas nie, omdat Christus, die Lam van God, Homself as ’n offer vir sonde gegee het. Dit was ’n eens-en-vir-altyd-handeling.
By Jesus se kruisiging is die groot voorhangsel in die tempel “van bo tot onder in twee geskeur” (Matteus 27:51), wat aangedui het dat Jesus, die groot Hoëpriester, nou tussen God en die mensdom bemiddel.
Priesters van die Ou-Testamentiese soort was nie langer nodig nie. Almal wat in Jesus glo, word inderdaad priesters met direkte toegang tot God. Menslike middelaars is nie langer nodig nie. Ons kan regstreeks na God gaan in gebed, belydenis, lof en aanbidding. Wat ’n geleentheid!
Om ’n priester te wees, dra egter ook verantwoordelikheid. In die Ou Testament het ’n priester God in ’n sekere sin teenoor die volk verteenwoordig. Vandag het die gelowige-priester die verantwoordelikheid om sy of haar kennis van God met ander mense te deel, sowel deur woorde as deur dade.
Die gelowige-priester het die verantwoordelikheid om van God se liefde, soos dit in Jesus Christus geopenbaar is, te getuig en om God se liefde te toon deur mense in sy Naam te bedien. Baptiste voer hierdie verantwoordelikheid op verskillende maniere uit, soos deur evangelisasie, sending, bediening en maatskaplike optrede tot voordeel van ander.
Waar Het die Begrip van die Priesterskap van Gelowiges Vandaan Gekom?
Martin Luther, ’n leier van die Protestantse Hervorming, word dikwels met die begrip van die priesterskap van gelowiges verbind. Luther het die Rooms-Katolieke Kerk se beklemtoning van die besondere rol van Rooms-Katolieke priesters bevraagteken.
Luther het daarop aangedring dat elke gelowige ’n priester met direkte toegang tot God is. Hy het nie gevra dat die rol van pastors afgeskaf word nie, maar het aangedui dat alle mense, en nie net pastors nie, ’n priesterlike funksie het. Selfs voordat Luther op die Europese kerktoneel verskyn het, het verskeie Christelike groepe die priesterskap van gelowiges beklemtoon.
Vir Baptiste kom die begrip van die priesterskap van gelowiges egter nie uit Luther se leer of uit die leer van enige Christelike groep nie, maar uit die Nuwe Testament. Op grond van verskeie Nuwe-Testamentiese gedeeltes het Baptiste daarop aangedring dat elke persoon wat in die Here Jesus Christus glo, direkte toegang tot God het. Elkeen is direk aan God verantwoordelik. Elkeen moet God se liefde deel.
Die Priesterskap van die Gelowige
Die priesterskap van elke gelowige in Baptiste-denke hou nou verband met ’n ander begrip, naamlik die bevoegdheid van die siel. Elke persoon het ’n Godgegewe bevoegdheid om God se wil te ken en te volg. Die besluit om Christus as Here en Verlosser te volg, is ’n persoonlike besluit; niemand kan dit namens iemand anders neem nie. Om ’n gelowige-priester te wees, is ’n gawe van God en nie ’n menslike prestasie nie; dit kom saam met verlossing.
Elke gelowige-priester is verantwoordelik vir sy of haar eie optrede. Individuele gelowiges kan regstreeks na God gaan sonder die hulp van enige tussenganger. Individue kan en behoort self die Bybel te lees en te vertolk, sonder dat godsdienstige ampsdraers aan hulle voorskryf wat hulle moet glo.
Gelowige-priesters is almal in Christus aan mekaar gelyk (Galasiërs 3:26–28). Daar is slegs een Hoëpriester, naamlik Jesus Christus (Hebreërs 7:23–8:13).
Elke gelowige-priester het die verantwoordelikheid om aan Christus toegewy te wees en Christus deur woord en daad met ander te deel. Soos Petrus dit gestel het, moet ons “die deugde verkondig van Hom wat julle uit die duisternis geroep het tot sy wonderbare lig” (1 Petrus 2:9).
’n Kerk het daarom nie net een priester nie. Dit het moontlik baie priesters wat God se liefde en vergifnis bekendmaak en wat besorgdheid en medelye van een gelowige teenoor ’n ander toon.
Die Priesterskap van Gelowiges
Die Nuwe Testament praat ook van die priesterskap van gelowiges. Gelowige-priesters is deel van die liggaam van Christus. Hulle vorm ’n gemeenskap van gelowiges. Hoewel elke gelowige-priester individueel aan God verantwoordelik is, staan alle gelowige-priesters as broers en susters in Christus in verhouding tot mekaar.
Hierdie gemeenskapsaspek van die priesterskap van gelowiges beklemtoon die feit dat om ’n Christen te wees, gemeenskap met ander gelowiges behels. Hierdie gemeenskap moedig die gelowige aan en help hom of haar met Christelike groei en bediening. Hoe hartseer en moeilik sou dit wees om die Christelike lewe in afsondering van ander gelowiges te leef.
Die gemeenskap van gelowige-priesters help ook met die vertolking van die Bybel en die verstaan van God se wil. Hoewel elke gelowige-priester self die Bybel kan en behoort te lees en te vertolk, sal die bekwame en wyse gelowige insig en begrip by ander gelowige-priesters soek. Deur die leer van gelowige-priesters uit die verlede te ondersoek en die wysheid van diegene in die hede te soek, word mense gehelp om die Bybel en God se wil beter te verstaan.
Die Baptiste-model van ’n kerk berus op die begrip van die priesterskap van gelowiges. ’n Kerk bestaan uit mense wat hulle Godgegewe bevoegdheid uitgeoefen het deur in Jesus as Verlosser en Here te glo en hulle vrywillig met ’n bepaalde gemeenskap van gelowiges te verbind.
Elke gelowige-priester in die gemeenskap is aan al die ander gelyk. Daarom het niemand gesag oor almal nie. Besluite word dus geneem deur die gemeenskap van priesters wat daarna streef om die wil van die Hoof van die kerk, die groot Hoëpriester, Jesus Christus, te ken. Hulle doen dit deur gebed, Bybelstudie, nadenke, bespreking en besluitneming.
Gevolgtrekking
Wat is dit dan: die priesterskap van die gelowige of die priesterskap van gelowiges? Dit is nie óf die een óf die ander nie, maar albei.
Die uitdrukking “die priesterskap van die gelowige” dra die Bybelse klem op die individu en die bevoegdheid van die siel oor. Die uitdrukking “die priesterskap van gelowiges” dra die Bybelse klem op gemeenskap en onderlinge verbondenheid oor.
Deur die geskiedenis heen het daar op alle lewensterreine spanning tussen die individu en die groep bestaan. Baptiste het nie hierdie spanning vrygespring nie. Ons tree wys op wanneer ons weier om die een bo die ander te verhef en eerder probeer om hulle in ewewig te hou.