همکاری داوطلبانه باپتیستی: چالشها و مزایا
«زیرا ما با خدا همکار هستیم…»
اول قرنتیان ۳:۹
طنابی از ماسه با قدرت فولاد… اینگونه جیمز سالیوان، رهبر برجسته باپتیستی با سابقه طولانی، همکاری داوطلبانه باپتیستی را توصیف کرد. اگرچه شکننده است، بسیار مؤثر است. مزایای همکاری داوطلبانه انبوهی از باپتیستها را وقف حفظ و تقویت آن در برابر موانع و چالشها کرده است.
موانع همکاری داوطلبانه
چرا دههها طول کشید تا باپتیستها همکاری داوطلبانه گستردهای میان کلیساها و سایر سازمانهای باپتیستی توسعه دهند؟ پاسخ ریشه در هر دو باور باپتیستی و تاریخ باپتیستی دارد.
باپتیستها معتقدند که کتاب مقدس مرجع آموزهها و اعمال کلیساهاست. برخی باپتیستها اصرار داشتهاند که کتاب مقدس برای هیچ سازمانی از ایمانداران غیر از مجمع محلی جایگاهی قائل نیست. این اعتقاد این باپتیستها را از توسعه و حمایت از سازمانهای باپتیستی فراتر از کلیسای محلی باز میدارد.
سایر باپتیستها اصرار داشتهاند که کتاب مقدس هم اصل و هم نمونه همکاری داوطلبانه میان کلیساها را مطرح میکند (اعمال ۱۵؛ دوم قرنتیان ۸-۹؛ غلاطیان ۱:۲؛ ۲:۱-۱۰؛ مکاشفه ۱-۳). این باپتیستها حاضرند انجمنها، جوامع و کنوانسیونهایی برای مأموریت، تعلیم و خیریه توسعه دهند.
مانع دیگری برای همکاری داوطلبانه میان باپتیستها، تعهد راسخ به استقلال کلیسای محلی بوده است. بسیاری از باپتیستها نگران بودند که سازمانهای تشکیلشده توسط باپتیستها خارج از کلیساها سعی کنند بر کلیساها اقتدار اعمال کنند. بنابراین، آنها بر استقلال به جای همکاری تأکید کردند.
مانع استقلال با تأکید بر اینکه رابطه یک کلیسا با هر سازمانی فراتر از کلیسای محلی کاملاً داوطلبانه خواهد بود، برطرف شد. با این تضمین، افراد و کلیساهای باپتیستی بسیاری حاضر شدند سازمانهایی برای اهداف مختلف ایجاد کنند.
مانع دیگر تنوع در میان کلیساهای باپتیستی و همچنین رقابت بین کلیساها بود. این عوامل هنوز برخی کلیساها را از همکاری با یکدیگر باز میدارند. با این حال، کلیساهای بسیاری حاضرند داوطلبانه همکاری کنند، تا زمانی که اعتقادات اساسی به خطر نیفتند، برای پیشرفت تبشیر انجیل، مأموریت، تعلیم و خیریه.
مزایای همکاری داوطلبانه
پس از برطرف کردن موانع همکاری داوطلبانه، باپتیستها شروع به تأسیس نهادهایی مانند انجمنها و کنوانسیونها کردند تا وسیلهای برای همکاری کلیساها فراهم کنند. از ابتدا، این سازمانها برای خدمت کلیساها به آنها تأسیس نشدند. آنها برای خدمت به کلیساها تأسیس شدند.
سازمانهای فرقهای در ابتدا برای خدمت به کلیساها با فراهم کردن وسیلهای برای کار مشترک آنها جهت پیشرفت آرمان مسیح تشکیل شدند. همکاری داوطلبانه کلیساها را قادر میسازد برای آرمان مسیح با هم بسیار بیشتر از آنچه به تنهایی میتوانستند انجام دهند، کار کنند.
بعداً، انجمنها و کنوانسیونها روشهایی برای کمک به کلیساها در اجرای خدمات محلی خودشان توسعه دادند. علاوه بر این، همکاری داوطلبانه میتواند به کلیساهایی که با مشکلاتی مانند تعارض داخلی و بحرانهای مالی دست و پنجه نرم میکنند کمک کند. یک کلیسا در این وضعیت میتواند بدون از دست دادن هیچیک از استقلال خود از یک انجمن یا کنوانسیون کمک بخواهد.
افراد، مانند کشیشان و اعضای کارکنان کلیسایی، از همکاری داوطلبانه بهره میبرند. در برخی موارد، فرقه بیمه و اشکال خاصی از کمک به کسانی که بدون هیچ استخدام دیگری از سمت خود اخراج شدهاند فراهم میکند؛ این همیشه داوطلبانه است و چیزی نیست که فرقه موظف باشد انجام دهد.
مؤسسات باپتیستی نیز از همکاری داوطلبانه بهره میبرند. رابطه داوطلبانه با یک انجمن یا کنوانسیون پایه گستردهای از حمایت فراهم میکند که به آنها امکان میدهد ثبات و قدرت بیشتری نسبت به زمانی که سازمانهای کاملاً مستقل بودند داشته باشند.
فرقه باپتیست از بهرهگیری از نقاط قوت مجامع و مؤسسات مختلف بهره میبرد. این پایه گسترده از مشارکت، باپتیستها را قادر میسازد بسیار مؤثرتر از آنچه در غیر این صورت میتوانستند خدمت کنند. بنابراین، افراد بسیاری هم در داخل و هم در خارج از فرقه باپتیست از همکاری داوطلبانه باپتیستی بهره میبرند.
چالشهای همکاری داوطلبانه
اگرچه مزایای همکاری داوطلبانه در میان باپتیستها بسیار زیاد است، موانع و چالشها همچنان وجود دارند. در اینجا برخی از آنها که اغلب توسط ناظران زندگی باپتیستی ذکر میشوند آمده است:
• اعتقاد برخی مبنی بر اینکه فرقهها یادگار گذشتهاند. این افراد کنوانسیونهای باپتیستی را منسوخ و دستوپاگیر میدانند و اغلب ویژگیهای باپتیستی را بیربط تلقی میکنند. بنابراین، دلیل چندانی برای همکاری با کنوانسیونها نمیبینند، هرچند برخی از طریق گروههای وابستگی مانند آنهایی که حول سبکهای عبادی یا ویژگیهای فرهنگی شکل گرفتهاند همکاری میکنند.
• توسعه سازمانهای به اصطلاح فراکلیسایی بسیار. این سازمانها که بسیاری از آنها به طور مؤثر عمل میکنند، به طور کلی از افراد فرقههای مختلف تشکیل شدهاند. آنها راههایی برای کلیساها فراهم میکنند تا هم برای خدمت کلیسا کمک بگیرند و هم در تلاشهای مأموریتی و خدمتی با سایر مسیحیان جدا از فرقه همکاری کنند.
• ظهور کلیساهای بزرگ. این کلیساها میتوانند به تنهایی بسیاری از کارهایی را که انجمنها و کنوانسیونها برای انجام آنها ایجاد شدند انجام دهند. علاوه بر این، آنها به بیشتر کمکها و خدمات ارائهشده توسط انجمنها و کنوانسیونها نیاز ندارند. بنابراین، تعدادی از این کلیساها کمتر در همکاری داوطلبانه باپتیستی درگیر هستند.
• تعارض فرقهای مستمر در میان باپتیستها. برخی کلیساها نشان میدهند که نمیخواهند به تعارض بین کنوانسیونها و گروههای فرقهای مختلف کشیده شوند و بنابراین از همکاری فرقهای کناره میگیرند.
• فشار بر کلیساها و سایر نهادها توسط بدنههای فرقهای برای انطباق تا مشارکتی تلقی شوند. خواه فشار برای استفاده از ادبیات خاص، پیروی از الگوی خاصی از حمایت مالی یا پذیرش بیانیه آموزهای باشد، ماهیت داوطلبانه همکاری تضعیف میشود.
• استقلال مالی فزاینده سازمانهای فرقهای مختلف. با اینکه مؤسساتی که روزی به شدت به حمایت تعاونی وابسته بودند بیشتر قادر به انجام بدون این حمایت میشوند، ممکن است از فرقه فاصله بگیرند.
• این مفهوم که انجمن یا کنوانسیون مسئول تأمین کمک به کلیسا در اجرای خدمت محلی خود است. نگرش «اخیراً چه کردهاید؟» میتواند به مشارکت کمتر در همکاری داوطلبانه باپتیستی منجر شود هنگامی که انتظارات کلیسا برآورده نمیشود.
پاسخها به چالشهای همکاری داوطلبانه
چالشهای همکاری داوطلبانه دلهرهآور هستند. به جای رها کردن آن، رویکرد بهتر پاسخ به اعتراضات و توضیح مزایای آن خواهد بود.
به طور سازنده به اعتراضاتی که برخی کلیساها به همکاری فرقهای دارند پاسخ دهید. در اینجا برخی روشهای ممکن آمده است:
• با مشارکت در تلاشهای همکاری داوطلبانه باپتیستها، کلیساها میتوانند بخشی از یک جنبش پرنشاط برای ساختن و بالغ کردن شاگردان برای مسیح و خدمت به افراد به نام او باشند.
• با ماندن در همکاری، کلیساهای بزرگتر به فراهم کردن وسیلهای برای کلیساهای کوچکتر جهت بهرهمندی از مزایای همکاری کمک میکنند.
• با مشارکت در همکاری داوطلبانه باپتیستی، کلیساها پاسخی سازنده به تعارض ارائه میدهند.
• با بخشی از همکاری داوطلبانه باپتیستی بودن، کلیساها نشان میدهند که همکاری داوطلبانه تنها درباره آنچه یک کلیسا دریافت میکند نیست بلکه درباره آنچه قادر است به تبشیر انجیل، مأموریت و خیریه کمک کند نیز هست.
با اشتیاق مزایای همکاری داوطلبانه را تحسین کنید. خدمات مأموریتی، آموزشی و خیریه باپتیستی هر ساله به میلیونها نفر به نام مسیح کمک میکنند. کلیساها در مأموریتها و خدماتی بسیار فراتر از آنچه به تنهایی میتوانستند انجام دهند درگیر هستند.
نتیجهگیری
همکاری داوطلبانه واقعاً طنابی از ماسه با قدرت فولاد است، طنابی که به شکل شگفتانگیزی مؤثر بوده است. از طریق همکاری داوطلبانه، کلیساهای باپتیستی توانستهاند استقلال خود را حفظ کنند و در عین حال در خدمت به جهان به نام مسیح بسیار مؤثر شوند.
«به یاد داشته باشید، در مقالات بزرگ ایمان و عملمان، ما به عنوان باپتیستها اختلاف نظر نداریم. آیا کلیساهای کوچک ما باید درباره این ضروریات غیراساسی سرسختی کنند، جدا خواهند ماند و اینگونه در تکههای شکسته از بین خواهند رفت.»
نامه دوری سال ۱۸۴۰ به باپتیستهای تگزاس نوشته آر.ای.بی. بیلور به درخواست انجمن باپتیست اتحادیه