اقتدار کتاب مقدس
«تمام کتاب مقدس از الهام خداست و برای تعلیم، توبیخ، اصلاح و تربیت در پارسایی مفید است، تا مرد خدا کاملاً مجهز برای هر کار نیکویی باشد.»
دوم تیموتاوس ۳:۱۶-۱۷ (NIV)
باپتیستها در طول قرون بر این موضع پافشاری کردهاند که کتاب مقدس تنها مرجع مکتوب نهایی برای ایمان و عمل مسیحی است. آنها در برابر کسانی که ادعای خلاف میکردند — از جمله پاپها، پادشاهان، اسقفان، کشیشان و معلمان — مقاومت کردهاند. هم قدرتهای دینی و هم دنیوی به خاطر این تعهد به اقتدار کتاب مقدس، باپتیستها را آزار دادهاند.
باپتیستها کتاب مقدس را معتبر میدانند
اساساً باپتیستها کتاب مقدس را به خاطر ذات آن، معتبر برای ایمان و عمل دانستهاند. باپتیستها اصرار داشتهاند که ذات الهی کتاب مقدس اساس اقتدار آن است. هیچ نوشتهای با کتاب مقدس قابل مقایسه نیست. کتاب مقدس در میان همه نوشتهها به این دلیل یگانه است که به شکل منحصربهفردی از خداست و درباره خداست.
در بخش بزرگی از تاریخ ما، باپتیستها بر اساس ایمان به ذات الهی آن، اقتدار کتاب مقدس را پذیرفتهاند. آیات کتاب مقدس برای اعتبارسنجی باورها و اعمال باپتیستی نقل میشد، بدون تلاش زیادی برای «اثبات» ذات الهی کتاب مقدس.
با این حال، باپتیستها و دیگران میتوانند به شواهد بسیاری از ذات الهی و معتبر کتاب مقدس اشاره کنند، مانند: وحدت شگفتانگیز کتاب مقدس علیرغم اینکه توسط افراد گوناگون در طول صدها سال نوشته شده است؛ تحقق نبوتهای عهد عتیق مانند آنچه در زندگی و تعالیم عیسی است؛ ارتباط پایدار پیام کتاب مقدس در طول قرون؛ قدرت پیام آن در تغییر زندگیها و جامعه؛ و ادعاهای مکرر درون کتاب مقدس مبنی بر اینکه کلام خداست.
ماهیت اقتدار کتاب مقدس
باپتیستها تأکید میکنند که کتاب مقدس تنها مرجع مکتوب برای ایمان و عمل مسیحی است و انکار میکنند که نوشتههای دیگری مانند عقاید، اعترافات ایمانی، سنتها، تعالیم متکلمان و بیانیههای بنیانگذاران فرقهها چنین اقتداری دارند. اگرچه باپتیستها ممکن است از برخی از این اسناد بینشی کسب کنند یا قدردانی خود را از آنها ابراز کنند، آنها را به عنوان معتبر نمیپذیرند.
برخی باپتیستها را به خاطر احترام فوقالعادهای که برای کتاب مقدس به عنوان معتبر قائلند، متهم به پرستش کتاب مقدس کردهاند. البته ما کتاب مقدس را نمیپرستیم؛ ما خدای کتاب مقدس را به عنوان مرجع نهایی میپرستیم. کتاب مقدس برای ما معتبر است زیرا از خداست و درباره خداست.
این یکی از دلایلی است که باپتیستها اغلب به کتاب مقدس به عنوان تنها مرجع مکتوب ما اشاره میکنند. خدا مرجع نهایی ماست. روحالقدس افراد را الهام داد تا کتاب مقدس را بنویسند به گونهای که، همانطور که بیانیه ایمان و پیام باپتیست بیان میکند، «گنجینه کامل تعلیم الهی» باشد. «خدا مؤلف آن است، نجات هدف آن است، و حقیقت بدون هیچ آمیزهای از خطا موضوع آن است.» به این ترتیب کتاب مقدس برای ما وحی خدا میشود.
عیسی مسیح کاملترین وحی خداست. کتاب مقدس عیسی مسیح را به عنوان خداوند همه چیز آشکار میکند. ربوبیت مسیح و اقتدار کتاب مقدس دست در دست هم میروند؛ آنها متضاد نیستند بلکه مکمل یکدیگرند.
باپتیستها بر این باورند که روحالقدس نه تنها افراد را توانمند کرد تا حقیقت درباره خدا را ثبت کنند، بلکه همچنین افراد را روشن میکند تا کتاب مقدس را تفسیر و به کار گیرند.
کتاب مقدس اساساً مرجعی دینی است. هرشل هابز، کشیش-متکلم مشهور باپتیست، در کتاب بیانیه ایمان و پیام باپتیست در صفحات ۲۴-۲۵ بیان میکند: «کتاب مقدس در درجه اول کتاب دین است.» او توضیح میدهد: «گفتن اینکه کتاب مقدس یک کتاب معتبر است به این معنا نیست که در هر حوزهای از تفکر بشری معتبر است. این کتاب مرجع علم نیست. ادعا هم نمیکند که هست.» هابز همچنین مینویسد: «کتاب مقدس هیچ ادعایی مبنی بر کتاب درسی تاریخ، ادبیات، فلسفه، روانشناسی یا علم ندارد. با این حال، حاوی عناصر راستین همه اینها و بیشتر است.»
اقتدار کتاب مقدس با سایر باورهای اساسی باپتیستی مرتبط است
از آنجا که باپتیستها کتاب مقدس را تنها مرجع مکتوب برای ایمان و عمل میدانند، کتاب مقدس برای آموزه و سیاست کلیسایی باپتیست بنیادی است. بیانیههای اعتقادی باپتیستی در طول قرون همیشه برای هر اعتقادی که بیان میشود آیاتی از کتاب مقدس ذکر کردهاند.
بر اساس اقتدار کتاب مقدس، باپتیستها به مسائلی مانند نجات از طریق فیض به وسیله ایمان تنها، کهانت همه ایمانداران، صلاحیت روح، تعمید ایماندار، ماهیت نمادین تعمید و شام خداوند، عضویت کلیسایی تنها از کسانی که از نو متولد شدهاند، حکومت کلیسایی مجمعی، استقلال کلیساها، آزادی دینی و همکاری داوطلبانه برای مأموریت و خدمت ایمان دارند.
برخی از این اعتقادات اساسی به شکل ویژهای با نحوه نگرش و تفسیر باپتیستها از کتاب مقدس مرتبط است. برای نمونه، اعتقاد به صلاحیت روح و کهانت همه ایمانداران، باپتیستها را وادار میکند تا اصرار کنند که هر ایماندار-کاهن صلاحیت خواندن و فهمیدن کتاب مقدس را دارد و فرصت و مسئولیت هر ایماندار-کاهن برای خواندن و تفسیر کتاب مقدس نباید به دیگران واگذار شود. به همین ترتیب، باپتیستها اصرار دارند که هیچ شخص یا گروهی از افراد نباید سعی کند حق دیکته کردن به دیگران درباره آنچه باید باور کنند را ادعا کند.
باپتیستها اعلام میکنند که همه افراد باید آزادی داشته باشند تا کتاب مقدس را برای خود داشته باشند، بخوانند و تفسیر کنند. بر اساس زندگی و تعالیم عیسی، باپتیستها اصرار دارند که ایمان را نمیتوان اجبار کرد و هیچ کس نباید سعی کند این کار را بکند. همچنین نباید تفسیر خاصی از کتاب مقدس بر دیگری تحمیل شود.
تفسیر تعالیم کتاب مقدس
آیا خطری در اعلام اینکه همه ایمانداران باید آزاد باشند تا کتاب مقدس را خودشان تفسیر کنند وجود دارد؟ البته خطری وجود دارد؛ تفسیرهای عجیب و حتی غریب ممکن است نتیجه شود زیرا همه افراد به یک اندازه در رشد مسیحی خود بالغ نیستند یا به یک اندازه از اصول تفسیر کتاب مقدسی آگاه نیستند.
اما گزینه جایگزین حتی خطرناکتر است: این باور که چند نفر اقتدار تعیین آنچه کتاب مقدس تعلیم میدهد را دارند. سرانجام، چه کسی اقتدار قرار دادن چنین مسئولیتی را در دستان شخص یا گروهی دارد؟ علاوه بر این، علمای کتاب مقدس در تفسیرهای برخی بخشهای کتاب مقدس به شدت با هم اختلاف نظر دارند. چه کسی باید تعیین کند کدام تفسیرها درست هستند؟
آیا این به این معناست که یک شخص آزاد است هر چه میخواهد درباره کتاب مقدس و تعالیم آن باور کند؟ باپتیستها اعلام میکنند که آنها آزادند این کار را بکنند، اما این به این معنا نیست که هر تفسیری درست است. باپتیستها اصرار دارند که مسئولیت سنگینی با این آزادی تفسیر کتاب مقدس همراه است. افراد باید با دعا و فروتنی کتاب مقدس را مطالعه کنند و به راهنمایی روحالقدس تکیه کنند. تفسیرهای کتاب مقدس باید با یک رفاقت از ایمانداران به اشتراک گذاشته شود تا بینش کسب شود. باید از اصول سالم تفسیر استفاده شود. تفسیر خود باید با تفسیرهای مسیحیان بالغ در گذشته و حال مقایسه شود تا شاید درک بهتری به دست آید.
نتیجهگیری
باپتیستها از جهات بسیاری درباره کتاب مقدس اختلاف نظر دارند. با این حال، هنگامی که باپتیستها در آموزهها یا اعمال خاصی اختلاف نظر دارند، از کتاب مقدس به عنوان مرجع موضع خود استفاده میکنند، نه از منبع دیگری. بنابراین، اگرچه باپتیستها ممکن است درباره آنچه کتاب مقدس درباره آموزهها و اعمال خاصی تعلیم میدهد اختلاف نظر داشته باشند، بر این موضع توافق داریم که کتاب مقدس تنها مرجع مکتوب نهایی ما برای ایمان و عمل است.
«ما معتقدیم که کتابهای مقدس عهد عتیق و عهد جدید از جانب خدا مکشوف شدهاند و تنها نظام راستین ایمان و عمل را در بردارند.»
از مواد ایمان که در تگزاس در سال ۱۸۴۰ توسط انجمن باپتیست اتحادیه پذیرفته شد.