ஆத்துமத் திறனுடைமைதான் பாப்டிஸ்டுகளின் தனிச்சிறப்பா?

“நீங்கள் யாரைச் சேவிப்பீர்கள் என்று இன்றே தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்ளுங்கள்.”
யோசுவா 24:15

ஆத்துமத் திறனுடைமைதான் முதன்மையான பாப்டிஸ்ட் தனிச்சிறப்பா? கடந்த காலத்திலும் நிகழ்காலத்திலும் வாழ்ந்த சில மிகச் சிறந்த பாப்டிஸ்ட் தலைவர்கள், அது அப்படியாக இருக்கலாம் என்று சுட்டிக்காட்டுகின்றனர்.

“…மத வாழ்வில் தேவனுக்குக் கீழ்ப்பட்ட ஆத்துமத்தின் திறனுடைமை என்னும் கொள்கை உலக சிந்தனைக்கு பாப்டிஸ்டுகள் அளித்த தனிச்சிறப்பான பங்களிப்பாகும்….”
E. Y. Mullins (பி. 1860 – இ. 1928)
பாப்டிஸ்ட் கல்வியாளர்/இறையியலாளர்

“இந்தக் கொள்கையிலிருந்தே பாப்டிஸ்ட் நம்பிக்கையின் மற்ற எல்லா கூறுகளும் பாய்ந்து வருகின்றன….”
Herschel H. Hobbs (பி. 1907 – இ. 1995)
பாப்டிஸ்ட் போதகர்/இறையியலாளர்

“ஆத்துமத்தின் திறனுடைமை என்ற கருத்து ஒரு தனிப்பட்ட கோட்பாட்டைக் காட்டிலும் மேலானது; உண்மையில், விசுவாசத்தின் மற்ற எல்லாக் கோட்பாடுகளுக்கும் அது அடித்தளமாக உள்ளது.”
H. Leon McBeth (பி. 1931 – இ. 2013)
பாப்டிஸ்ட் கல்வியாளர்/வரலாற்றாசிரியர்

ஆத்துமத் திறனுடைமையின் பொருள்

“ஆத்துமத் திறனுடைமை” என்பதன் பொருள் என்ன? ஆத்தும சுதந்திரம், மனச்சாட்சியின் சுதந்திரம், ஆத்துமத் திறனுடைமை போன்ற பல்வேறு சொற்கள் இந்தக் கருத்தைக் குறிக்கப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. அடிப்படையில், தேவனுடைய சித்தத்தை அறிந்து அதற்குப் பதிலளிப்பதற்கு மனிதர்களுக்கு தேவன் அளித்துள்ள சுதந்திரத்தையும் திறனையும் இது குறிக்கிறது. தேர்வுகளைச் செய்யும் திறனை—அதாவது ஆற்றலை—தேவன் மனிதர்களுக்கு அளிக்கிறார் என்று பாப்டிஸ்டுகள் நம்புகின்றனர். மனிதர்கள் பொம்மைகளோ இயந்திரங்களோ அல்ல.

இந்தத் திறன் வெறும் மனித இயல்பின் ஒரு பண்பு அல்ல; அது தேவனிடமிருந்து வரும் ஒரு வரம் என்று பாப்டிஸ்டுகள் வலியுறுத்துகின்றனர். படைப்பின்போது, தேர்வுகளைச் செய்யும் சுதந்திரத்தை தேவன் மனிதர்களுக்கு அளித்தார். ஆதியாகமத்தின் படைப்புக் குறிப்பு, இந்தச் சுதந்திரத்தோடு மிகப் பெரிய பொறுப்பும் இணைந்துள்ளது என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகிறது. நாம் செய்யும் தேர்வுகளுக்குப் பொறுப்புடையவர்கள் நாம். நல்ல மற்றும் தீய தீர்மானங்களின் விளைவுகளை தேவன் வெளிப்படுத்துகிறார். அவருக்குக் கீழ்ப்படிவதற்காக நமது சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்தினால், நமக்கு வாழ்வு உண்டு. அவரை மறுப்பதற்காக நமது சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்தினால், அதன் விளைவு மரணம் (ஆதியாகமம் 1–2).

வேதாகமமும் ஆத்துமத் திறனுடைமையும்

ஆத்துமத் திறனுடைமையை விளக்கும் உதாரணங்களால் வேதாகமம் நிறைந்துள்ளது. மனிதர்களுக்குத் தேர்வு செய்யும் சுதந்திரம் உண்டு என்பதை வேதாகமம் ஒரு உண்மையாகக் கருதுகிறது. தங்கள் தேர்வுகளுக்காக மனிதர்கள் தேவனுக்குப் பொறுப்புக் கூற வேண்டியவர்கள் என்றும் வேதாகமம் போதிக்கிறது.

உதாரணமாக, பத்துக் கட்டளைகளை தேவன் அளித்தது, அவற்றைப் புரிந்துகொள்ளும் திறனும் அவற்றை ஏற்றுக்கொள்ளவோ மறுக்கவோ செய்யும் சுதந்திரமும் மனிதர்களுக்கு உள்ளது என்பதை முன்வைத்தது. ஏற்றுக்கொண்டால் ஆசீர்வாதமும், மறுத்தால் தண்டனையும் வந்தன. எப்படியாயினும், திறனும் தேர்வுச் சுதந்திரமும் உள்ளன என்பது ஏற்றுக்கொள்ளப்பட்டது (யாத்திராகமம் 20:1–17).

இஸ்ரவேல் மக்களுக்கு தேர்வுகள் முன்வைக்கப்பட்டன; இது அவர்கள் தீர்மானங்களைச் செய்யும் திறனுடையவர்கள் என்பதைச் சுட்டிக்காட்டியது. “நீங்கள் யாரைச் சேவிப்பீர்கள் என்று இன்றே தேர்ந்தெடுத்துக்கொள்ளுங்கள்” என்று யோசுவா அறிவித்தார் (யோசுவா 24:15). தேர்வு செய்யும் திறனோ சுதந்திரமோ மக்களுக்கு இல்லையென்றால் இந்தச் சவால் அர்த்தமற்றதாக இருந்திருக்கும்.

எலியா, எரேமியா, ஏசாயா போன்ற பழைய ஏற்பாட்டின் விசுவாச வீரர்கள், தங்கள் மனச்சாட்சியின் சுதந்திரத்தை ஆட்சியாளர்களிடம் ஒப்படைக்க மறுத்தனர்.

புதிய ஏற்பாடு பல்வேறு வழிகளில் ஆத்தும சுதந்திரத்தை உறுதிப்படுத்துகிறது. தம்மைப் பின்பற்றலாமா வேண்டாமா என்று தீர்மானிக்க ஒவ்வொருவருக்கும் தேவன் அளித்த திறன் உண்டு என்று இயேசு கருதினார். நம்புவதற்கும் நம்பாமலிருப்பதற்கும் மனிதர்கள் சுதந்திரமுடையவர்கள்; ஆனால் அவர்கள் செய்த தேர்வுக்குப் பொறுப்புடையவர்கள் என்றும் அவர் சுட்டிக்காட்டினார் (யோவான் 3:16–21). சிலர் நம்பிப் பின்பற்றினர்; சிலர் அப்படிச் செய்யவில்லை (மத்தேயு 19:16–22).

தம்மைப் பின்பற்றும்படி இயேசு ஒருபோதும் யாரையும் கட்டாயப்படுத்தவோ வற்புறுத்தவோ இல்லை; ஆகவே அவர் எந்த மனிதருடைய ஆத்தும சுதந்திரத்தையும் ஒருபோதும் மீறவில்லை.

புதிய ஏற்பாட்டின் எழுத்தாளர்கள் ஆத்தும சுதந்திரம் என்ற கருத்தைத் தொடர்ந்து முன்வைக்கின்றனர். உதாரணமாக, அப்போஸ்தலனாகிய பவுல், “என் சுதந்திரம் மற்றொருவனுடைய மனச்சாட்சியினால் ஏன் நியாயந்தீர்க்கப்பட வேண்டும்?” என்று எழுதினார் (1 கொரிந்தியர் 10:29, NIV). மேலும் அவர் கலாத்தியர்களிடம், “சுதந்திரத்திற்காகவே கிறிஸ்து நம்மை விடுதலையாக்கினார்” என்று வேண்டிக்கொண்டார் (கலாத்தியர் 5:1, NIV).

மேலும், புதிய ஏற்பாட்டுச் சபைகளின் தலைவர்கள் ஆத்துமத் திறனுடைமைக்கு முன்மாதிரியாக இருந்தனர். இயேசுவை ஆண்டவராகவும் இரட்சகராகவும் பின்பற்றும்படி அவர்கள் ஒருபோதும் யாரையும் கட்டாயப்படுத்தவில்லை. மாறாக, இயேசுவை நம்பவும் அவரைப்பற்றி பேசவும் கூடாது என்று தங்களை வற்புறுத்த முயன்ற மத மற்றும் அரச அதிகாரிகளுக்கு அவர்கள் எதிர்த்து நின்றனர் (அப்போஸ்தலர் 5:17–42).

ஆத்துமத் திறனுடைமையின் மீதான தாக்குதல்கள்

ஆத்துமத் திறனுடைமை என்ற கருத்து பல்வேறு காரணங்களுக்காகத் தாக்கப்பட்டுள்ளது. இத்தகைய சுதந்திரம் தேவனுடைய இறையாண்மையை வரையறுக்கும் என்று சிலர் வாதிடுகின்றனர். இந்தச் சவாலுக்குப் பாப்டிஸ்டுகள் அளித்த பதில் என்னவெனில், பிரபஞ்சத்தின் இறையாண்மையுள்ள ஆண்டவர் மனிதர்களைத் தேர்வுச் சுதந்திரத்தோடு படைக்கத் தேர்ந்தெடுத்தார் என்பதாகும். மனிதப் படைப்பைப் பற்றிய இந்தக் கண்ணோட்டத்தை வேதாகமம் தெளிவாக ஆதரிக்கிறது; தேவனுடைய இறையாண்மையும் மனிதர்களின் ஆத்தும சுதந்திரமும் ஆகிய இரண்டையும் அது உண்மைகளாக முன்வைக்கிறது.

ஆத்துமத் திறனுடைமை என்ற கருத்து மனித அகந்தைக்கும் பெருமைக்கும் வழிவகுக்கிறது என்று மற்றவர்கள் குற்றஞ்சாட்டியுள்ளனர். அது அப்படியாக மாறக்கூடும் என்பது உண்மை; ஆனால் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டால், அது தாழ்மைக்கே வழிநடத்த வேண்டும். தேர்வுச் சுதந்திரம் உட்பட மனிதருடைய எல்லா திறன்களும் தேவனிடமிருந்து வரும் வரங்களாகும்.

ஆத்துமத் திறனுடைமை என்ற கருத்து சுயநிலைவாதத்திற்கும் அளவுக்கு மீறிய தனிநபர்மையத்திற்கும் வழிவகுத்து, அதனுடன் விசுவாசிகளின் சமூகத்தின் முக்கியத்துவம் புறக்கணிக்கப்படுகிறது என்பது மற்றொரு குற்றச்சாட்டாகும். கோட்பாடுகள் தீங்கு விளைவிக்கும் அளவுக்கு எடுத்துச் செல்லப்படக்கூடியவை என்பது உண்மை. ஆனால் சரியாகப் புரிந்துகொள்ளப்பட்டால், ஆத்தும சுதந்திரம் விசுவாசிகளின் சமூகத்தின் சூழலிலேயே பயன்படுத்தப்படுகிறது.

ஆத்துமத் திறனுடைமை குறித்த வேதாகமப் போதனைகளின் சுருக்கம்

சுருக்கமாக, ஆத்துமத் திறனுடைமை குறித்து வேதாகமம் பின்வரும் உண்மைகளை முன்வைக்கிறது:

–தேவனையும் அவருடைய சித்தத்தையும் அறிந்துகொள்ள தேவன் அளித்த திறன் ஒவ்வொரு மனிதருக்கும் உண்டு.

–எல்லாப் படைப்பின் மீதும் இறையாண்மை உடைய தேவனே இந்தச் சுதந்திரத்தை அளித்துள்ளார்.

–இந்தத் திறன் தேவனிடமிருந்து வரும் வரம்; அது மனிதனால் உருவாக்கப்பட்டது அல்ல.

–ஆகவே மனிதர்கள் தேர்வுகளைச் செய்யச் சுதந்திரமுடையவர்கள்; அவர்கள் பொம்மைகள் அல்ல.

–தமது சித்தத்திற்குக் கீழ்ப்படிவதற்காக தேவன் யாரையும் வற்புறுத்தவோ கட்டாயப்படுத்தவோ இல்லை; விசுவாசத்தையும் அன்பையும் கட்டாயப்படுத்த முடியாது.

–இந்தத் திறனுடனும் சுதந்திரத்துடனும் பொறுப்பும் கணக்குக் கொடுக்க வேண்டிய கடமையும் வருகின்றன. தேர்வுகளுக்கு விளைவுகள் உண்டு.

–ஆத்தும சுதந்திரத்தைப் பயன்படுத்தும்போது, நிகழ்காலத்திலும் கடந்த காலத்திலும் வாழ்ந்த விசுவாச சமூக உறுப்பினர்களிடமிருந்து ஒருவர் புரிதலை நாட வேண்டும்.

–தன் தேர்வுகளுக்குப் பொறுப்புடையவர் தனிநபரே. விசுவாசப் பதில் தனிநபரால் அளிக்கப்பட வேண்டும்; அவர் சேர்ந்திருக்கும் குழுவால் அல்ல.

–ஒரு குறிப்பிட்ட சபையில் சேரும்படியோ, ஒரு குறிப்பிட்ட விசுவாச அறிக்கையை ஒப்புக்கொள்ளும்படியோ, ஒரு குறிப்பிட்ட ஆராதனை முறைக்கு இணங்கும்படியோ அரசுகளும் மத அமைப்புகளும் மனிதர்களை வற்புறுத்தக்கூடாது. அப்படிச் செய்வது மனச்சாட்சியின் சுதந்திரத்தை மீறுவதோடு, தமது படைப்பிற்கான தேவனுடைய சித்தத்தையே எதிர்க்கிறது.

ஆத்துமத் திறனுடைமையும் பிற பாப்டிஸ்ட் நம்பிக்கைகளும்

ஆத்துமத் திறனுடைமை அந்த ஒரே பாப்டிஸ்ட் தனிச்சிறப்பாக இல்லாமல் இருக்கலாம்; ஆனால் பிற பாப்டிஸ்ட் நம்பிக்கைகளுக்கு அது நிச்சயமாக அடித்தளமாக உள்ளது. வேதாகமத்தில் உறுதியாக நிலைநிறுத்தப்பட்ட பல அருமையான நம்பிக்கைகளும் நடைமுறைகளும் சேர்ந்த முழுத் தொகுப்பே பாப்டிஸ்ட் தனிச்சிறப்பாகும்.

இருப்பினும், ஆத்துமத் திறனுடைமை பாப்டிஸ்டுகளின் பெரும்பாலான பிற நம்பிக்கைகளோடும் தொடர்புடையது; உண்மையில் அது அவற்றுக்கு அடித்தளமாக உள்ளது. உதாரணமாக, வேதாகமத்தின் அதிகாரத்தைப் பொறுத்தவரை, வேதாகம அறிஞர்கள், ஆசிரியர்கள் மற்றும் போதகர்கள் பயனுள்ள விளக்கங்களை அளிக்க முடியும் என்றாலும், பரிசுத்த ஆவியின் வழிநடத்துதலின் கீழ் ஒவ்வொருவரும் தாமே வேதாகமத்தை வாசிக்கவும், விளக்கவும், தங்கள் வாழ்வில் பயன்படுத்தவும் திறனும் பொறுப்பும் உடையவர்கள் என்று பாப்டிஸ்டுகள் வலியுறுத்துகின்றனர்.

பாவத்திலிருந்தும் மரணத்திலிருந்தும் மன்னிப்பிற்கும் நித்திய ஜீவனுக்கும் வரும் இரட்சிப்பு, தமது குமாரனாகிய கிருபையின் ஈவுக்கு விசுவாசத்தால் அளிக்கப்படும் பதிலின் மூலமே கிடைக்கிறது என்று வேதாகமம் போதிப்பதாக பாப்டிஸ்டுகள் நம்புகின்றனர். மேலும், மனிதர்கள் தேவனுடைய கிருபைக்கு விசுவாசத்தால் பதிலளிக்கத் திறனுடையவர்கள் என்றும், அந்த விசுவாசம் ஒரு சுதந்திரமான தேர்வாக இருக்க வேண்டும் என்றும் பாப்டிஸ்டுகள் வலியுறுத்துகின்றனர். ஆகவே, விசுவாசத்தை வற்புறுத்தவோ தடுக்கவோ முயலும் அரசு அல்லது சபை அதிகாரிகளின் செயல்களிலிருந்து மனிதர்கள் விடுதலையாக இருக்க வேண்டும்.

பாப்டிஸ்டுகளின் மற்றொரு முக்கிய வலியுறுத்தலான விசுவாசியின் திருமுழுக்கு, ஆத்துமத் திறனுடைமையை முன்னதாக ஏற்றுக்கொள்கிறது. தேவன் அருளிய இரட்சிப்பின் கிருபை ஈவுக்கு விசுவாசத்தால் சுதந்திரமாகப் பதிலளித்தவர்களுக்கே திருமுழுக்கு உரியது. எந்த மனிதருக்கும் திருமுழுக்கு ஒருபோதும் வற்புறுத்தப்படக்கூடாது. அப்படிச் செய்வது, அந்த மனிதருக்கு தேவன் அளித்த தேர்வுச் சுதந்திரத்தை மீறுவதாகும்.

முடிவுரை

பல நூற்றாண்டுகளாக உலகியலான மற்றும் மத சார்ந்த கொடுங்கோலர்கள் பாப்டிஸ்டுகளை கடுமையாகத் துன்புறுத்தியதற்கான காரணங்களில் ஒன்று, அவர்கள் சுதந்திரத்தை வெறுத்ததே ஆகும். சுதந்திரத்தை அஞ்சிய அவர்கள், அனைவரையும் தங்களுடைய மத வடிவமைப்புக்குள் வற்புறுத்திப் பொருத்த முயல்கின்றனர்.

இத்தகைய முயற்சிகளை எதிர்கொண்டபோது, பெரும்பாலான பாப்டிஸ்டுகள் தங்கள் ஆத்துமத் திறனுடைமையைப் பயன்படுத்தி, பவுலின் அறிவுரைக்கு நேர்மறையாகப் பதிலளித்துள்ளனர்: “ஆகையால் கிறிஸ்து நம்மை விடுதலையாக்கிய சுதந்திரத்தில் நிலைத்திருங்கள்; அடிமைத்தனத்தின் நுகத்தில் மீண்டும் சிக்கிக்கொள்ளாதிருங்கள்” (கலாத்தியர் 5:1).

சுதந்திரம் பொறுப்பையும் உடன் கொண்டுவருகிறது என்பதை பாப்டிஸ்டுகள் எப்போதும் வலியுறுத்துவது நன்மையானது. அன்பினால் பிறருக்குச் சேவை செய்ய நாம் கிறிஸ்துவில் சுதந்திரமுடையவர்கள்: “சகோதரரே, நீங்கள் சுதந்திரத்திற்காக அழைக்கப்பட்டீர்கள்; அந்தச் சுதந்திரத்தை மாம்சத்திற்கு வாய்ப்பாகப் பயன்படுத்தாமல், அன்பினால் ஒருவருக்கொருவர் சேவை செய்யுங்கள்” (கலாத்தியர் 5:13).