Baptistler ve Müjdeleme

“Demek ki iman duymakla, duymak da Tanrı’nın sözüyle olur.”
Romalılar 10:17

Baptistler müjdelemeye, başkalarının İsa’ya Rab ve Kurtarıcı olarak iman edebilmesi için İsa Mesih’in Müjdesi’ni paylaşmaya bağlıdırlar. Müjdelemeye öncelik verme bağlılığı, Baptist yaşamının hemen hemen her yönünde açıkça görülür.

Müjdelemenin Temelleri

Müjdeleme kenarda kalan bir ilgi alanı değil, Baptistlerin kimliğinin ayrılmaz bir parçasıdır. Baptistlerin müjdelemeye yaptığı vurgu, Baptistlerin ayırt edici özelliklerini oluşturan inanç ve uygulamaların tümüne dayanır.

Örneğin Mesih’in Rabliğine iman, Baptistlerin temel taşı niteliğindeki bir kanaatidir. İsa Rab olduğu için O’nun ardından gidenler O’nun buyurduklarını yapmalıdır. İsa şöyle buyurdu: “Bu nedenle gidin, bütün ulusları öğrencilerim olarak yetiştirin; onları Baba, Oğul ve Kutsal Ruh’un adıyla vaftiz edin” (Matta 28:19). Ayrıca şöyle bildirdi: “Benim tanıklarım olacaksınız” (Elçilerin İşleri 1:8). İsa’nın Büyük Buyruğu (Matta 22:36-40), O’nun hakkındaki iyi haberin paylaşılmasını gerektirir; komşuları sevmek kuşkusuz onlara Mesih’teki kurtuluşu anlatmayı içerir.

Baptistler için Kutsal Kitap, öğreti ve Hristiyan yaşamı hakkındaki öğretimin yetkili kaynağıdır. Kutsal Kitap, günahın gücünden ve cezasından kurtuluşun, cehennemden cennete geçişin, yalnızca Tanrı’nın lütuf armağanı olan Oğlu Rab İsa Mesih’e iman yoluyla geldiğini öğretir (Yuhanna 3:16-18; Efesliler 2:8-10). Kutsal Kitap İsa’nın şu sözünü kaydeder: “Yol, gerçek ve yaşam Ben’im. Benim aracılığım olmadan Baba’ya kimse gelemez” (Yuhanna 14:6).

Kurtuluş iyi işlerden, sakramentler aracılığıyla, vaftizle ya da kilise üyeliğiyle değil, yalnızca İsa Mesih aracılığıyla sunulan Tanrı’nın lütuf armağanı olan kurtuluşa imanla karşılık vermekle gelir. Bu nedenle Kutsal Kitap, insanların İsa’ya iman etmeleri ve kurtulmaları gerektiğini öğrenebilmeleri için Müjde’yi paylaşmanın önemini de vurgular (Romalılar 10:13-17).

Kurtuluş İsa Mesih’le kişisel bir ilişkiyi içerir. Baptistler Kutsal Kitap’ın kurtuluşun deneyimsel olduğunu, kişinin günahtan tövbe etmesi ve Mesih’e iman etmesi deneyiminin sonucu olduğunu öğrettiğine inanırlar. İsa bunu yeniden doğmaya benzetti (Yuhanna 3:7). Bu deneyim mutlaka duygusal değildir, ancak kişiseldir. Hiç kimse bunu başka biri adına yapamaz.

Kutsal Kitap Müjde’nin herkes için olduğunu, Mesih’e Rab ve Kurtarıcı olarak iman eden herkesin kurtuluş bulabileceğini öğretir (Yuhanna 3:16; Romalılar 10:13). Bu nedenle bütün insanlar Mesih’e Kurtarıcı olarak güvenmeye ve Rab olarak O’nun ardından gitmeye çağrılmalıdır.

Müjdelemenin Araçları

Müjdelemenin önemi nedeniyle Baptistler, insanları İsa’ya iman etmeye çağırmak için bütün meşru araçları kullanırlar. Bir kişiyi İsa’nın ardından gitmeye yöneltmede zorlama gayrimeşru bir araçtır. İsa insanları kendisinin ardından gitmeye zorlamadı (Matta 19:16-22). Müjde’ye verilen karşılığın gerçek olması için özgür ve gönüllü olması gerekir. Bu nedenle Baptistler hem Müjde’nin paylaşılmasının hem de ona verilen karşılığın gönüllü olması gerektiğinde ısrar ederler.

Baptistler müjdelemenin her inanlının fırsatı ve sorumluluğu olduğuna inanırlar. Bazı kişilere Tanrı tarafından müjdeci armağanı verilmiş olsa da (Efesliler 4:11), Mesih’in bütün izleyicileri Müjde’yi paylaşmalıdır. Kutsal Kitap’ın bütün inanlıların kâhinliği hakkındaki öğretisinin bir yönü, her inanlı-kâhinin Müjde’yi sevgiyle paylaşarak başkalarına hizmet etmesi gerektiğidir. Müjdeleme yalnızca pastörler, misyonerler ve müjdeciler için değil, herkes içindir.

Bir kişinin Müjde’yi başkalarıyla paylaşması, müjdelemede yaşamsal bir rol oynar. Baptistler, Mesih’e imanla bağlılıklarına ilişkin kişisel tanıklıklarını dua ederek paylaşmaya, başka bir deyişle tanık olmaya çağrılırlar (Elçilerin İşleri 1:6-8). Kiliseler, birlikler ve konvansiyonlar kişilerin tanık olması için hem eğitim hem de teşvik sağlar.

Kişilerin bu paylaşımının bir bölümü, başkalarını Müjde’ye çeken olumlu bir Hristiyan yaşamı sürmeyi içerir. Bununla birlikte Baptistler, yaşam tarzının tek başına Müjde’nin temel gerçeğini yeterince aktaramayacağını bilirler: İsa’nın günahsız yaşamı, kurban olarak ölümü, dirilişi ve kurtulmak için O’na imanla karşılık vermenin gerekliliği. Sözler gereklidir (Romalılar 10:8-17). Müjdeleme, Müjde’yi hem eylemlerle hem de sözlerle paylaşmayı içerir.

Müjde’yi vaaz etmek (2. Timoteos 4:2), Baptistlerin müjdelemeyi gerçekleştirdiği başka bir yoldur. Vaaz esas olarak başka konuları ele alsa bile ibadet toplantılarındaki vaaz genellikle müjdelemeye yönelik bir vurgu taşır. Baptistler insanları Mesih’e Kurtarıcı ve Rab olarak iman etmeye çağırmak için özel müjdeleme toplantılarında, kilise binalarının dışında açık alanlarda ve kamplarda vaaz ederler.

Baptistlerin öğretme hizmeti (Matta 28:20) de müjdelemeye yönelik bir vurgu taşır. Örneğin Baptistler Pazar okulunun iki amacı olduğunu kabul ederler: Kutsal Kitap incelemesi ve müjdeleme. Tatil Kutsal Kitap Okulu’ndaki dersler, ruhsal kamplar ve konferanslar müjdelemeye yönelik bir unsur içerir. Her tür Baptist okulu yalnızca eğitmek için değil, aynı zamanda müjdelemek için vardır.

Baptistlerin insanların ihtiyaçlarına yönelik hizmeti (Matta 25:31-46) de iki amaç içerir: fiziksel, zihinsel ve duygusal ihtiyaçları karşılamak ve Müjde’yi paylaşmak. Baptistlerin çoğu hem fiziksel hem de ruhsal ihtiyaçlar karşılanıncaya kadar ihtiyaçların yeterince karşılanmış olmadığına inanır.

Baptistler müjdelemeyi teşvik etmek ve geliştirmek için özel kuruluşlar ve toplantılar oluştururlar. Örneğin Baptist konvansiyonlarında çoğu zaman müjdeleme kampanyaları yürüten, kiliselerin ve diğer Baptist kuruluşlarının müjdelemeyi geliştirmesine yardım eden ve Baptistleri müjdeleme konusunda eğitip esinlendirmek için konferanslar düzenleyen kişilerden oluşan bölümler bulunur. Benzer biçimde birçok Baptist seminerinde müjdeleme öğretimi konusunda uzmanlaşmış profesörler vardır.

Hristiyanların Müjde’yi cesaretle paylaşması (Elçilerin İşleri 4:31) ve insanların Rab İsa Mesih’e iman edip kurtulması için dua etmek, Baptistlerin müjdeleme çabalarında belirgin bir rol oynar. Aslında dua, müjdelemenin her yönünün temelini oluşturmalıdır.

Müjdelemenin Önündeki Engeller ve Güçlükler

Baptistlerin müjdelemeye ilişkin vurgusu ve çabaları da engeller ve güçlüklerle karşı karşıyadır. Müjdeleme insanların Mesih’te kurtuluş bulmalarına yardım etmede yaşamsal önem taşıdığı için Şeytan müjdeleme çabalarını bozmaya çalışacaktır.

Hristiyanların ilgisizliği ve kayıtsızlığı etkili müjdelemeyi kuşkusuz engeller. Bu durumların ruhsal olgunluk eksikliği, Kutsal Kitap anlayışının eksikliği ve imanda gerilemiş olma gibi birçok nedeni vardır.

Korku müjdelemeyi engellemede rol oynar. İnsanlar müjdelemeye çalışırlarsa başarısızlıktan, alaydan, reddedilmekten ve hatta düşmanca tepkilerden korkabilirler. Kutsal Ruh’un Müjde’yi paylaşma çabalarının içinde olduğunun farkına varmak, bu tür engellerin aşılmasını sağlayabilir (Elçilerin İşleri 4:31). İsa, Kutsal Ruh’un “benim tanıklarım”ı güçlendireceğine söz verdi (Elçilerin İşleri 1:8). Yitik kişinin yüreğinde günah konusunda ikna ve Mesih’e bağlılık oluşturan tanıklık eden kişi değil, Kutsal Ruh’tur.

Mesih’in kurtuluş için eşsiz olduğundan kuşku duymak, müjdeleme çabalarını sabote edebilir. Evrenselcilik (sonunda herkesin kurtulacağı inancı), görecilik (Mesih’in kurtuluşun yolu değil, yalnızca bir yolu olduğu inancı) ve maddecilik (hareket hâlindeki maddeden başka hiçbir şeyin var olmadığı ve dolayısıyla ruhsal kurtuluşun bulunmadığı inancı) yaygındır ve müjdelemeyi baltalar.

Sonuç

Baptistler temel inançları nedeniyle müjdelemeye adanmış bir halktır ve İsa Mesih hakkındaki Müjde’yi paylaşmak için birçok araç kullanırlar. Yine de engeller ve güçlükler müjdeleme çabalarını aksatır. Dua ve Mesih’te ruhsal gelişim yoluyla güçlükler aşılabilir, müjdeleme yaygın ve etkili olabilir.

“Müjdelemenin büyük işi… kilise tarafından kilise olarak üstlenilmeli ve mümkün olduğu ölçüde her kilise üyesi bu işe katılmalıdır.”
The Watchman, 10 Aralık 1896, s. 10